Terry woonde al negen jaar op Bali in een homestay. Deze Australier van 74 zat het grootste deel van zijn tijd te roken en een computerspel te spelen. Om de paar minuten liet hij zijn kunstgebit een koprol maken in zijn mond. Als je hem tegenkwam, zei hij: “hello mate”.
Tot zijn pensionering werkte Terry in de security op het vliegveld van Perth. Na twee scheidingen stelde zijn pensioen hem nog wel in staat om op Bali goed te leven, een paar uur vliegen van Australie. Naar eigen zeggen had hij een Balinese vriendin die hem elke week opzocht.
Soeverein
Als hij in zijn eentje door Sanur liep, onderscheidde zijn soevereine uitstraling hem van de bleke Australische mannen op leeftijd die verdwaasd rondliepen of op niets zaten te wachten in een sports bar. Hij liep met een stok, want zijn voeten hadden een opduvel gekregen bij een motorongeluk.
Geen cent
Er was even een rimpeling in de vijver. Hij was zijn documenten verloren. “Eigen stomme schuld”. Een paar dagen geen cent te makken. Voor de door mij aangeboden biertjes en de sandwiches toonde hij zich dankbaar. Intussen vertelde hij beeldend over multicultureel Perth.
Onthecht
Wat was nou zo fascinerend aan deze man? In ieder geval: zijn karakteristieke kop, zijn onthechtheid, zijn onaangepastheid, het overal lak aan hebben en zijn tevredenheid met weinig.