Bij het zien van de overstromingen en de verwoestingen in Nepal gaan mijn gedachten uit naar de zachtmoedige medewerkers van het bedrijf in de hoofdstad Kathmandu dat ik tien jaar geleden adviseerde. Dat bedrijf helpt jonge Nepalezen om in het buitenland te gaan studeren.
Daarover had en heb ik overigens een dubbel gevoel. Zeker, een deel van de Nepalese jongeren die in India, Australië, Europa, Canada en de VS studeren, keert op enig moment terug naar Nepal om met de verworven kennis hun land van dienst te zijn. Maar er is ook een braindrain gaande want velen blijven weg, al kan ik mij bij de motieven eerlijk gezegd wel iets voorstellen.
Braindrain
Nepalese jongeren verlaten het land omdat zij het onderwijs niet goed genoeg vinden en er nauwelijks kansen op werk zijn. De regering lijkt dat koud te laten. Ze zal er wel op rekenen dat geëmigreerde jongeren na het vinden van een goede baan in het buitenland geld naar huis sturen. De regering lijkt ook niet te zitten met de erbarmelijke staat van wegen en straten. Tegen het geweld van de overstromingen is waarschijnlijk op zich weinig te doen, maar de verwaarlozing van de infrastructuur helpt zeker niet.
Kalf
Er is in Nepal veel moois te zien. Niet voor niets reizen massa’s toeristen naar dat land. Voor de koningssteden, de tempels, de natuurparken en natuurlijk de Himalaya. Maar voor grote delen van de bevolking is het leven in Nepal niet bepaald vrolijk. Met de ontwrichting van de maatschappij door die overstromingen al helemaal niet. En er heerst bittere armoede. Wat mij ook aangreep was de desolaatheid die je overal ziet. Die werd voor mij des te schrijnender in beeld gebracht door een kalf. Dit heilige dier stond eenzaam in een drukke natte straat. De hindoeïstische bloemenslinger om zijn nek maakte de desolaatheid alleen nog maar erger.
Rutte
“Is het niet triest dat je broer in Nederland studeert en misschien nooit meer terugkomt”, was destijds mijn vraag aan een wijsneus van een jaar of 14 in Kathmandu. Hij kende de namen van alle premiers van Europa, nota bene ook die van Mark Rutte. Zijn antwoord: “Dat is niet triest, want als hij daar veel kan leren en er beter van kan worden, dan is dat prima.”
India favoriet
Het bedrijf dat ik adviseerde is nog steeds actief. Het helpt Nepalese jongeren die in het buitenland willen studeren bij de keuze van hun studie en het bereidt hen voor met taallessen. Ook regelt het formaliteiten, zoals de inschrijving bij een buitenlandse universiteit, een visumaanvraag en een aanvraag van een beurs.
Het promoot tegenwoordig vooral buurland India als studieland. “With shared borders, cultural familiarity, no language barrier and some of the lowest tuition fees among all study abroad destinations, India has long been a top pick and heading into 2027”, zo luidt de aanbeveling. “As the USA, UK, Canada and Australia continue tightening their student visa rules, more Nepali students are turning to India than ever before.”